Dag van de zorgondernemer, zeker nu

21 november 2025

Thuisverpleging, en bij uitbreiding zorg, heeft meer dan ooit nood aan ondernemers.

Niet alleen in de economische betekenis van het woord ondernemerschap, maar meer nog in de algemene betekenis: het opnemen van een taak, een plan of een actie om een doel te bereiken.

We zijn blijven hangen in een systeem van 50 jaar geleden, waar zorgen voor mensen ‘een roeping’ was. Alsof bepaalde mensen voorbestemd zijn om in een zorgberoep te stappen en anderen dus niet.

De geroepene moest het werk verrichten, liefst gratis, er de nodige zaken voor opofferen en vooral niet te veel nadenken.

Vandaag verwachten we van zorgverstrekkers dat ze op en top professioneel zijn en minstens mee nadenken. Het is een keuze om te zorgen, en dat is iets anders dan een roeping.

Zo is het ook een keuze om te ondernemen in de zorg, of om dat net niet te doen. Te veel wordt dat als een ‘goed-slechtdiscussie' gevoerd.

Kiezen voor fraude is de slechtste keuze. Het is de volledige verantwoordelijkheid van wie ervoor kiest en heeft niets te maken met het statuut waarin iemand werkt. Bovendien is het al helemaal niet de verantwoordelijkheid van een volledige sector.

Als we dan, volgens sommigen, zouden afstevenen op een zorginfarct: waarom blijven we dan ondernemerschap weren? Waarom blijven we zorgprofessionals behandelen als mensen die altijd en overal moeten aangestuurd worden? Waarom behandelen we hen niet als gedreven professionals?

Echte zorgondernemers kiezen er net voor om zelfstandig te worden, zodat ze hun eigen stempel op zorg kunnen drukken, hun patiënten meer tijd willen gunnen, zichzelf willen versterken of specialiseren in bepaalde domeinen, en hun dagindeling in evenwicht willen afstemmen op de noden van hun patiënten en hun eigen familiale noden.

Echte zorgondernemers kiezen er net voor om anders te werken, zelfs meer te werken om hun patiënten kwalitatieve zorgen te kunnen verlenen.

Velen blijven blind voor het feit dat intrinsieke motivatie, gekoppeld aan eigen financiële inbreng, een andere dynamiek meebrengt dan allerhande projectfinancieringen en subsidies.

Het zou veel correcter zijn om onder ogen te zien dat zelfstandigen en loontrekkenden elk hun eigenheid hebben, dat dat oké is en dat we de beide statuten nodig hebben als we ook morgen de zorg overeind willen houden.

Willy Vertongen, CEO Mederi